viernes, 16 de octubre de 2015

A Xunqueira e a baía de Moaña como refuxio (I) / por Xesús Cancelas Franco


A praia da Xunqueira e Meira ao fondo, 1929. Foto PACHECO.


O día 16 de outubro de 1927 os espectadores que saían dun partido do Celta no campo de Coia víronse sorprendidos polo voo dun hidroavión que entraba pola boca norte da ría en dirección ao Castro e que despois dun amplo viraxe e debido ao forte vento amarou na baía de Moaña. Tratábase dun aparato alemán HEINKEL D-1220, monoplano construído en madeira e tea cun só motor de 800 CV e de quince metros de envergadura pilotado por Horst Mertz e acompañado por un radiotelegrafista e un mecánico. Saíra o día 12 de Warnemunde (Alemania) para Amsterdam e tiña intención de viaxar vía Lisboa, Azores e Terranova a New York.

A chegada a Moaña foi casual pois unha avaría por perda de aceite provocou a amaraxe de emerxencia. O alcalde de Vigo, sorprendido pola nova manda un telefonema ao de Cangas pensando que se atopaba alí o hidroavión e este desprázase en coche a Moaña acompañado da garda civil. Despois de ter constancia de que non había feridos o citado aparato quedou amarrado e custodiado por unha parella da garda civil e os tripulantes despois de recibir a un grupo de xornalistas que se desprazaran ata alí nunha lancha gasolineira presentáronse na comandancia de mariña de Vigo.

O martes 18 pola tarde sairía para Lisboa coa idea de seguir rumbo ás Azores aínda que permaneceu na capital lusa ata o 4 de novembro por avaría. Ese mesmo día recala en Azores e o día 14, cando intentaba saír para Terranova afundiuse, salvándose a tripulación. Os alemáns estaban desenrolando nese periodo de entreguerras a súa industria aeronáutica que tiveran prohibida polo Tratado de Versalles e despois deste fracaso volvéronno intentar con outro aparato maior, o JUNKER D-1230, que tamén se averiou nas Azores.

Cinco anos máis tarde, o 10 de agosto de 1932, polo serán unha avioneta civil procedente de Getafe e tripulada por Alfonso Casas e un cabo de suplemento aterran en Moaña. Nada máis descender son mandados deter polo alcalde Romero e enviados a Pontevedra ante o gobernador civil ata que se aclare a súa filiación porque pensaban que podían estar relacionados co movemento monárquico (intento de golpe de estado contra a República) que ese mesmo día protagonizara o general José Sanjurjo e que se dera en chamar a “Sanjurjada”. Unha vez demostrado que nada tiñan que ver co suceso foron postos en liberdade.

Estes dous casos tiveron ampla repercusión nos medios de comunicación da capital de España especialmente nos periódicos ABC, El Sol e La Libertad e nas revistas especializadas como Aérea e Alas.

Memoria de Moaña

Asociación Cultural Nós.

No hay comentarios:

Publicar un comentario