lunes, 26 de octubre de 2015

A Xunqueira e a baía de Moaña como refuxio (II) / por Xesús Cancelas Franco



A Xunqueira co secadoiro de redes e Vigo ao fondo. Anos 60. Foto: Josip Ciganovic.


As condicións naturais da baía de Moaña e da praia da Xunqueira fannas ideais para o salvamento e rescate de embarcacións que por distintos motivos tiñan problemas como vías de auga, incendios, etc. O día 29 de maio de 1940 o petroleiro inglés Telena foi atacado con proxectís de artillería polo submariño alemán U-37 a sete millas de Sálvora. Varios pesqueiros que faenaban na zona auxiliaron aos náufragos e o San Ignacio de Vigo e Buena Esperanza de Bouzas remolcaron o barco incendiado ata as illas Cíes. Ao día seguinte leváronno para a praia da Xunqueira quedando varado e a salvo unha boa parte do combustible. Cando se procedía ao trasvase do gasoil e do fuel durante a noite e polo uso neglixente dun farol de carburo provocouse unha nova explosión e un novo incendio co resultado de varios mortos e queimados. Mariñeiros, médicos e veciños de Moaña axudaron nos labores de rescate e da extinción do incendio. O 17 de agosto o petroleiro sería remolcado a Sestao para a súa reparación e cambio de nome que pasaría a chamarse Gerona.

O 8 de xaneiro de 1944 durante a madrugada declárase un incendio no vapor Castillo de Andrade cando facía manobras de carga e descarga no fondeadeiro do Arenal en Vigo e acudiron a apagalo os servizos de bombeiros da cidade, mariñeiros do cruceiro Navarra e dous alxibes, o Hidria e o Alberto. A carga de carburo de calcio que traía era moi perigosa e as autoridades de mariña mandaron levar o barco para a costa cercana a Moaña. Ás oito da mañá producíuse unha grande explosión e o vapor afundiuse a 14 metros de profundidade. Un ano máis tarde o barco sería refrotado e levado á Xunqueira e despois ao peirao do Arenal para descargar catro mil toneladas de mercancía que permanecía nas súa bodegas. En xullo de 1947 o barco chegaría a Sestao polos seus propios medios e no ano seguinte despois dunha grande reparación voltaría a navegar co nome de Antártico.

O 27 de xaneiro de 1951, durante un forte temporal, o petroleiro Janko rompeuse en dous nas proximidades de Cabo Vilán. O remolcador inglés Bustler dedicado ao rescate e presa de barcos accidentados remolca a popa, que era a parte máis valiosa, ata a praia de Moaña a onde chega tres días despois. Mentras descargaban os tanques levantouse un temporal e tivo que ser remolcado e posto á capa na ría. A finais do mes de febreiro o mesmo remolcador levaría a popa con destino a Inglaterra.

O 13 de xuño de 1956 entra de arribada na ría o vapor español Monte Oiz que procedía de Marrocos con destino a Inglaterra. Tiña unha gran vía de auga e o capitán dirixíu a manobra a toda máquina para embarrancalo intencionadamente na praia da Xunqueira porque xa lle chegaba a auga á liña de cuberta. Un mes despois e feitas as primeiras reparacións conseguen poñelo a frote para levalo a reparar á E. N. Bazán do Ferrol.

O 19 de novembro de 1959 o motoveleiro Faro de Cullera que estaba fondeado en Bouzas rompeu amarras durante un temporal e encallou nos petóns da illa dos Ratos. Encargouse do seu refrotamento a empresa ASCÓN S.A. levándoo ao muelle Transversal para desgüace. Durante os traballos declarouse un incendio fortuito e as autoridades de mariña ordearon traelo para Moaña, onde se desgüazaría unha boa parte quedando a quilla e parte das cadernas na praia durante moitos anos.

Nos anos 60 do século pasado a nosa baía foi sendo ocupada por bateas e na praia da Xunqueira instalouse un secadoiro de redes que impedirían a súa utilización como zona de salvamento.

Memoria de Moaña

Asociación Cultural Nós

No hay comentarios:

Publicar un comentario